Terug uit Zuid Laos

20-23 oktober 2005

Vanuit Pakse zijn we deze keer in een bus, maar nog steeds niet echt comfortabel, naar Si Phan Don gereisd. Dit is een eilandengroep in het zuiden van Laos waar de Mekong uitwaaiert (tot zo'n 10 km breed) waardoor er bij laag water zo'n 4000 eilanden ontstaan. Hier zijn we naar het eiland Don Det gegaan, heel relaxed! We hadden een hutje aan het water, redelijk basic, maar wel met een eigen douche. s' Ochtends gingen we wandelen, soms iets te ver (20 km in de brandende zon), maar dan hadden we het extra verdiend om 's middags op ons balkon in onze hangmat te luieren. Lokaal brouwen ze in Laos allemaal hun eigen Lao Lao (rijstwhiskey met onbekend percentage alcohol...). Deze whiskey is puur wel OK, maar verwerkt tot een CaipiLao (door ons bedachte variant van de Caipirinha) een overheerlijke cocktail, die erg lekker smaakt na zo'n wandeling. De stroom op het eiland werd opgewekt met behulp behulp van generatoren, alleen van 6 pm tot 10 pm, daarna was het dus echt pikdonker en hoorde je alleen het geluid van de krekels en het stromende Mekongwater. De zaklamp kwam dus goed van pas want in het donker over de smalle paadjes je hut terugvinden was niet echt gemakkelijk. Voor je het weet loop je zo de Mekong in. Ook op Don Det hadden ze een feestje (we vinden het erg aardig dat de mensen ons hier steeds zo warm verwelkomen!). Hier was het iets kleinschaliger dan in Pakse, maar er was een dansvloertje, wat kraampjes en natuurlijk ook een boot race. We hebben ook nog een mooie waterval gezien en heel veel rijstvelden in alle tinten groen die je maar kunt bedenken. Het hele eiland was bezaaid met beesten: waterbuffels, poezen, honden, varkens, kippen en eenden (deze laatste twee hopelijk zonder vogelgriep... maar we eten hier zowieso weinig (kippen)vlees, want dat is hier niet van echt hoogstaande culinaire kwaliteit). Veel van deze beesten vonden het erg lekker om in de modder te rollen (kinderen trouwens ook). Na 4 dagen in dit paradijsje vonden we het tijd om verder te reizen naar een van de andere eilanden.

24-26 oktober 2005

Met een bootje (halve boomstam) naar Don Kong, het grootste eiland van Si Phan Don. Hier was iets meer luxe, zoals 24 uur elektriciteit, behalve als er geen elektriciteit was. Gelukkig had het restaurant van ons guesthouse een nood-aggregaat dat in dergelijke gevallen voor een beetje verlichting zorgde, behalve als de benzine op was. Dan moest de baas op de brommer (hier zat gelukkig nog wel brandstof in) benzine halen. Ook op dit eiland hebben we veel gezien, gewandeld en gefietst.

27 oktober 2005

Genoeg gerelaxed, we gaan weer verder! Met een pick-up (we zijn er al helemaal aan gewend) gaan we naar Champasak. Om Champasak te bereiken moesten we met een andere pick-up die daar gelukkig naar toe ging de Mekong over. Dit gebeurde met een pond, dit is een hier in Laos een gevaarte van aan elkaar verbonden ijzeren roestbakken en houten verrotte balken en planken waar auto's, bussen voetgangers, fietsers, verkopers van eten dat ter plekke bereid wordt, allemaal op vervoerd worden. De pick-up moest over een paar lossen planken via een kuil de pond op rijden, waarbij hij nog net niet verticaal kwam te rijden. Het ging gelukkig net goed, dus dat hebben we ook weer gered. In Champasak zijn ruines van een oude Khmer tempel (Wat Phu, 9e eeuw), leuk om een dagje naar toe te gaan. Na een aardig fietstochtje naar de tempel dachten we lekker relaxed deze te kunnen bekijken. Echter stonden ons nog 100 steile treden te wachten om de hele tempel te kunnen bekijken... (en dat bij wederom zo'n 35C). Wel mooi en ook een erg mooi uitzicht vanaf boven. Een paar uurtjes was meer dan voldoende om de tempels te bekijken, dus we besloten om de volgende dag door te reizen naar Tadlo, waar watervallen en afgelegen dorpjes zijn.

28-30 oktober 2005

Het eerste stukje vanaf Champasak nemen we weer een pick-up naar Pakse, wederom de Mekong over, wederom een ervaring! Vanaf Pakse nemen we de bus naar Tadlo. In de bus zitten ook twee Nederlandse meiden, Annelies en Josefien, met wie we in Tadlo veel zijn opgetrokken (lekker kletsen, beetje kaarten (we hebben ze leren rikken) en gezellig eten en drinken (Lao Beer smaakt ook best)). Verder was het in Tadlo ook weer erg relaxed. Aan het eind van het dorpje is een brede waterval en staan een paar guesthouses, verder is er weinig. We hebben een ochtend een wandeling met een gids gemaakt naar nog twee watervallen en een paar wat meer afgelegen dorpjes (naar sommige loopt niet eens een weg). Deze dorpjes bestaan uit houten en rieten hutjes (zoals overigens in een heel groot deel van Laos, behalve in de grote steden, het geval is). De mensen verbouwen er bijvoorbeeld pepertjes, pinda's, tabak, suikerriet, bananen of ze maken doodskisten (...!?). Er komen heel erg weinig toeristen en de mensen vinden het erg leuk en interessant om ons te zien. Vooral ook de kinderen die soms met tientallen tegelijk achter ons aanlopen en allemaal "sabai dii" roepen (= hallo). Echt heel erg leuk! Verder hebben we in Tadlo dus lekker gekaart, nog een poging gewaagd om bij de waterval te zwemmen (was niet echt een succes vanwege de rotsblokken en spekgladde stenen) en zijn we weer lekker uitgerust.

31 oktober 2005

We nemen de bus weer terug naar Pakse (samen met Annelies en Josefien). We dachten dat we waarschijnlijk wel staanplaatsen zouden hebben, aangezien we ergens halverwege het traject moesten opstappen, maar de bus was vrijwel leeg en nog redelijk luxe ook (voor Laotiaanse begrippen dan). Erg fijn! Ook was hij nog eens precies op tijd, ongelofelijk, dus we waren totaal verbaasd. Echter, omdat de chauffeur waarschijnlijk nog niet had ontbeten bleef de bus nog een half uur wachten voor we vertrokken zodat de chauffeur nog even een noodle soepje kon eten. Ach, hoort er allemaal bij. De rest van de dag hebben we een beetje in Pakse rondgehangen en heerlijk gegeten. Er zit hier een goed Indiaas restaurant wat een verademing is na ruim een week lang dezelfde soort gerechten: noodles, rijst met kerriesaus, gebakken groenten, veel meer variatie is er niet in zuid Laos lijkt het. Morgen gaan we een tocht maken naar thee- en koffieplantages op het Bolaven Plateau (midden-zuid Laos) en nog meer watervallen en dorpjes. 's Avonds reizen we dan verder naar Vientianne met de nacht (VIP!) bus om op 4 november Anouk, Sven en Erik te treffen.