De reis is begonnen!

11 december 2008

Vandaag vertrekken we naar Mexico! Na voor de laatste keer de Nederlandse files overleefd te hebben, wacht ons een hele delegatie vrienden en familie op Schiphol om ons uit te zwaaien. Super! We drinken met z'n allen een glaasje bubbels die de vriendinnen van Rieneke hebben meegenomen (ook super!) en dan is het toch echt tijd om iedereen een dikke knuffel te geven en het vliegtuig in te stappen. We vliegen via Washington en omdat de Amerikanen de laatste tijd nogal paranoia zijn, worden we in Nederland bij de gate alvast minutenlang ondervraagd door een beambte. Waar gaat de reis heen, hebben we al een hotel geboekt en zo ja, of we de bevestiging daarvan even kunnen laten zien. Ook wil hij weten hoe het zo komt dat we al zo veel stempels van Egypte in ons paspoort hebben staan (daar houden de Amerikanen blijkbaar niet van) en of we onze bagage zelf hebben ingepakt en daarna geen minuut meer uit het oog hebben verloren totdat hij werd ingecheckt. Maar we geven steeds de goede antwoorden en mogen gelukkig het vliegtuig in. De reis verloopt enigszins turbulent (de vrouw voor ons greep meerdere malen uit angst de hand van haar man vast; ze had het niet zo op vliegen en kom haar lol op met zo'n 5 uur horten en stoten). Daarna overstappen in Washington, wat ook met horten en stoten verliep. Die Amerikanen zijn echt van lotje getikt, controleren alles en iedereen van top tot teen en we hebben er zonder dollen ongeveer 2 uur over gedaan om door de douane te komen (dat wordt nog lachen op de terugreis, want dan is onze overstaptijd een kleine 2 uur...). Verder moesten we de bagage afhalen en opnieuw inchecken. Later blijkt dat hier de eigen security van de Amerikanen toch wel wat te wensen overlaat, want na een soepele vlucht naar Mexico City komen we er bij het afhalen van onze rugzakken achter dat de tas van Rieneke opengemaakt is, dus nog maar eens extra controleren of er niks uit danwel in is gestopt. Gelukkig zit alles er nog in en wordt er geen verdacht pakketje aangetroffen en we lopen zonder problemen door de douane. We worden opgepikt door Aaron, de eigenaar van het hostel dat we al hebben geboekt en na een lekker koud biertje duiken we ons bed in.

12 december 2008

Met een lichte jetlag zijn we de nacht redelijk doorgekomen en staan de volgende dag mooi op tijd op. Aaron is een bron van informatie en weet ons van alles te vertellen over de stad, waar we heen moeten en hoe we daar kunnen komen. Vandaag gaan we er dus maar eens op uit om de stad te verkennen. We lopen door een groot park met allerlei leuke kraampjes, door verschillende straten en steegjes, we drinken koffie bij een klein tentje en eten bij een eetstalletje 'tacos canasta con frijoles' (kleine zachte tortillas, dubbelgevouwen met een vulling van bonenpuree en groene tomatensalsa, verrukkelijk!) en pakken de metro naar het historisch centrum. Daar is een enorm plein (zocálo) met een openlucht ijsbaan, een enorme kerstboom en een heleboel mensen. We bezoeken de Cathedral en een oud postkantoor (erg indrukwekkend) en drinken een wijntje (niet te zuipen) en een biertje op een terrasje. Daarna pakken we weer een stukje metro en lopen het laatste stukje via de Zona Rosa (een hippe buurt die inmiddels een beetje op z'n retour is volgens Aaron, de wijk doet tegenwoordig de naam 'Rosa' blijkbaar eer aan) weer naar het hostel terug. Na 5 uur lopen hebben we wel weer een koud biertje verdiend en die drinken we gezellig samen met een paar andere gasten van het hostel. Om onze voeten niet nog meer te belasten besluiten we vanavond in de buurt een eettentje te zoeken. Aaron wijst ons de weg naar een plek vlakbij, waar we zonder hem nooit zouden zijn gekomen, want het is niet echt een restaurantje maar meer een familie die kookt voor mensen uit de buurt. Op een klein overdekt binnenplaatsje staan een oud dametje en haar dochter de heerlijkste Mexicaanse pannenkoekjes te bereiden. Remco neemt een 'sope' (kleine gefrituurde tortilla met daarop bonenpuree, sla en room) en samen nemen we een paar 'quesadillas' (dubbelgeklapte gefrituurde tortillas met een vulling naar keuze, bijvoorbeeld bonenpuree, kaas, kip, maar ook varkenspoot, varkensmaag, varkensvel, varkensneus, varkenshersens, kortom, alles van het varken wordt hier gegeten...). Wij houden het voorlopig nog even bij de 'frijoles' (bonenpuree), 'pollo' (kip) en 'queso' (kaas). Ondertussen leren we ook steeds een klein beetje meer Spaans, door de namen van al dit lekkere eten, maar ook doordat Aaron ons dingen leert en we om ons heen alleen maar Spaans horen en zien. Binnenkort gaan we de lessen ook maar weer eens oppakken.

13 december 2008

Vandaag nemen we de bus naar de piramides van Teotihuacan, eeuwenoude Maya tempels ten noordoosten van Mexico City. Een van de piramides ('la Pyramida del Sol', oftewel de zonnetempel) is de 3e grootste van de wereld, dus dat willen we wel eens met eigen ogen bekijken. Na een metro-busrit van zo'n 2 uur bereiken we het uitgestrekte tempelcomplex. In eerste instantie valt het ons een beetje tegen. Het landschap is nogal kaal en de tempels zijn erg sober, vooral heel veel stenen en weinig versieringen. Maar de grote piramide is wel erg indrukwekkend. Hij is enorm hoog, omgeven door dorre vlaktes met cactussen en heeft steile trappen (gelukkig met een reling, want Rieneke is niet zo'n held als het op hoogtes en steile trappen aankomt). We klimmen naar boven (Rieneke tot halverwege) en genieten van het uitzicht. We merken wel dat onze conditie niet meer helemaal optimaal is, want na 10 treden lopen we al te hijgen als twee verzopen nijlpaarden (zou natuurlijk ook kunnnen komen door de hoogte: 2.300m). Aan de voet van de tempel staat trouwens een busje met een rood kruis er op. Zou dat er zijn om mensen op te vangen met net zo weinig conditie als wij die een zonnesteek hebben opgelopen? Of staat het er misschien voor mensen die net iets te hard van de trap naar beneden zijn gestruikeld? Afijn, wij hebben het in ieder geval overleefd, ook de hitte en na 2 uurtjes gaan we maar weer eens terug naar de stad.

Morgenavond vertrekken we richting de kust, naar het plaatsje Puerto Escondido, om lekker een weekje te relaxen op het strand!

Liefs,
R&R