Lekker relaxen!
Door: Rieneke en Remco
Blijf op de hoogte en volg Rieneke en Remco
18 Juli 2006 | Indonesië, Kuta
2 – 6 juli 2006
Na een dag gewandeld te hebben door de rijstvelden in de omgeving van Ubud en na nog een dagje relaxen willen we eigenlijk wel weer verder reizen. Terwijl Rieneke de rugzakken alvast inpakt gaat Remco naar de dokter. Hij loopt al ruim een maand met een wond aan zijn enkel die flink is gaan ontsteken en het is inmiddels ook op kleine wondjes daaromheen gaan ontsteken, dus een doktersbezoekje lijkt wel handig. Na een uur komt hij terug, Rieneke pakt net de laatste spullen in, maar die kunnen weer netjes worden uitgepakt. De dokter heeft Remco namelijk onder behandeling gesteld, 3 soorten antibiotica gegeven en hij moet de dag erna terugkomen. Het lijkt er dus op dat de voet gespaard blijft en Remco heeft zelfs korting bedongen op het doktersconsult (eens kijken of dat in Nederland ook werkt)! We blijven dus wat langer in Ubud, maar dat is prima, helemaal als blijkt dat er op 6 juli in een plaatsje in de buurt een traditionele crematie plaatsvindt. Dit is een heel spektakel, dus dat willen we niet missen! De familie van de overledene, in dit geval een oude vrouw, spaart vaak jarenlang voor een fatsoenlijke crematie. Dit betekent dat het lichaam soms wel 5 jaar lang bewaard blijft (Remco noemt het dan ook een ontgrafenis) voordat de crematie kan plaatsvinden. Aan de crematie zelf gaan soms wekenlange voorbereidingen vooraf. Er wordt onder andere een draagbaar gemaakt voor de kist en een andere draagbaar met een grote stier van hout, zijde en ijzer. Op de dag van de crematie vinden er eerst allerlei offers en rituelen plaats en vervolgens worden de draagbaren in een lange en zeer chaotische optocht vergezeld van muziek, veel gelach en heel veel dorpelingen en familieleden naar de crematieplaats gebracht. Hoe meer chaos en verwarring hoe beter, want op deze manier is het onmogelijk voor de ziel van de overledene om later de weg terug naar huis te vinden. Toeristen zijn dan ook meer dan welkom, want dat draagt bij aan de chaos. Eenmaal op de plaats van bestemming wordt de kist in de stier gezet en na nog meer offers en rituelen wordt alles in brand gestoken. De as wordt later uitgestrooid in een rivier of in zee, net wat het dichtst bij is. Erg indrukwekkend om te zien allemaal!
7 – 16 juli 2006
Remco's wond is goed aan het genezen en hij is ontslagen van verder doktersbezoek, dus we reizen verder. We gaan naar PadangBai, een plaatsje aan de oostkust waar je ook kan duiken. Remco verwacht er niet al te veel van, maar wil toch graag nog een paar duiken maken, de laatsten van de reis! Het worden er toch iets meer... Het duiken in de omgeving is onverwacht heel erg mooi, Remco vindt het zelfs 1 van de mooiste plekken waar hij ooit gedoken heeft! Het koraal is prachtig, met op een plek zelfs een stuk van 7 kilometer onafgebroken koraaltuin. Hij ziet onder andere manta's (15!), voor het eerst in zijn 11-jarige duikcarriere. Ook ziet hij mola-mola's (maanvissen), die maar op een paar plekken ter wereld voorkomen. Deze monsters (ze zijn niet echt mooi) zijn zo'n 3 meter groot/dik. Ook in PadangBai blijven we dus langer dan gedacht. Niet alleen vanwege het duiken, het is ook een heel relaxed plaatsje, lekker rustig met leuke eettentjes en een strand vol met kleurrijke bootjes, waar Rieneke heerlijk kan luieren. Ook vallen we weer met onze neuzen in de boter, want de dag na onze aankomst in PadangBai vindt er een grote ceremonie plaats om een nieuwe tempel in te weiden en om boze geesten en tsunamies op afstand te houden. Het hele dorp loopt uit (12 dagen lang, met 2 dagen van zeer grootse activiteiten) om eten te offeren, rituelen uit te voeren, te dansen in de tempel en muziek te maken. Iedereen is erg mooi en kleurrijk gekleed (wij passen ons natuurlijk ook aan en slaan een sarong om en knopen een sjaal om ons middel). Mooi, mooi, mooi!
17 – 18 juli 2006
We blijven onze laatste dagen op Bali in Kuta, het drukke toeristische gebied in het zuiden. Ook wel leuk een keer en prima om nog een beetje te shoppen en bij het strand te liggen. Wat trouwens lekker is in Bali, is dat we af en toe weer heerlijk kunnen genieten van een echte espresso of cappucino. Dat is wel een tijdje geleden! De Indonesische koffie is ook best OK, maar je blijft altijd met drek tussen je tanden zitten (ze filteren namelijk niet) en dat is toch wat minder. Ook zijn er genoeg tentjes met echt lekkere Italiaanse pasta, pizza of frietjes, dus jullie zien, we zijn ons alweer langzaam aan het voorbereiden op onze terugkomst in Nederland (alhoewel de nasi goreng en beef rendang en ook nog steeds heel goed ingaan).
Na een dag gewandeld te hebben door de rijstvelden in de omgeving van Ubud en na nog een dagje relaxen willen we eigenlijk wel weer verder reizen. Terwijl Rieneke de rugzakken alvast inpakt gaat Remco naar de dokter. Hij loopt al ruim een maand met een wond aan zijn enkel die flink is gaan ontsteken en het is inmiddels ook op kleine wondjes daaromheen gaan ontsteken, dus een doktersbezoekje lijkt wel handig. Na een uur komt hij terug, Rieneke pakt net de laatste spullen in, maar die kunnen weer netjes worden uitgepakt. De dokter heeft Remco namelijk onder behandeling gesteld, 3 soorten antibiotica gegeven en hij moet de dag erna terugkomen. Het lijkt er dus op dat de voet gespaard blijft en Remco heeft zelfs korting bedongen op het doktersconsult (eens kijken of dat in Nederland ook werkt)! We blijven dus wat langer in Ubud, maar dat is prima, helemaal als blijkt dat er op 6 juli in een plaatsje in de buurt een traditionele crematie plaatsvindt. Dit is een heel spektakel, dus dat willen we niet missen! De familie van de overledene, in dit geval een oude vrouw, spaart vaak jarenlang voor een fatsoenlijke crematie. Dit betekent dat het lichaam soms wel 5 jaar lang bewaard blijft (Remco noemt het dan ook een ontgrafenis) voordat de crematie kan plaatsvinden. Aan de crematie zelf gaan soms wekenlange voorbereidingen vooraf. Er wordt onder andere een draagbaar gemaakt voor de kist en een andere draagbaar met een grote stier van hout, zijde en ijzer. Op de dag van de crematie vinden er eerst allerlei offers en rituelen plaats en vervolgens worden de draagbaren in een lange en zeer chaotische optocht vergezeld van muziek, veel gelach en heel veel dorpelingen en familieleden naar de crematieplaats gebracht. Hoe meer chaos en verwarring hoe beter, want op deze manier is het onmogelijk voor de ziel van de overledene om later de weg terug naar huis te vinden. Toeristen zijn dan ook meer dan welkom, want dat draagt bij aan de chaos. Eenmaal op de plaats van bestemming wordt de kist in de stier gezet en na nog meer offers en rituelen wordt alles in brand gestoken. De as wordt later uitgestrooid in een rivier of in zee, net wat het dichtst bij is. Erg indrukwekkend om te zien allemaal!
7 – 16 juli 2006
Remco's wond is goed aan het genezen en hij is ontslagen van verder doktersbezoek, dus we reizen verder. We gaan naar PadangBai, een plaatsje aan de oostkust waar je ook kan duiken. Remco verwacht er niet al te veel van, maar wil toch graag nog een paar duiken maken, de laatsten van de reis! Het worden er toch iets meer... Het duiken in de omgeving is onverwacht heel erg mooi, Remco vindt het zelfs 1 van de mooiste plekken waar hij ooit gedoken heeft! Het koraal is prachtig, met op een plek zelfs een stuk van 7 kilometer onafgebroken koraaltuin. Hij ziet onder andere manta's (15!), voor het eerst in zijn 11-jarige duikcarriere. Ook ziet hij mola-mola's (maanvissen), die maar op een paar plekken ter wereld voorkomen. Deze monsters (ze zijn niet echt mooi) zijn zo'n 3 meter groot/dik. Ook in PadangBai blijven we dus langer dan gedacht. Niet alleen vanwege het duiken, het is ook een heel relaxed plaatsje, lekker rustig met leuke eettentjes en een strand vol met kleurrijke bootjes, waar Rieneke heerlijk kan luieren. Ook vallen we weer met onze neuzen in de boter, want de dag na onze aankomst in PadangBai vindt er een grote ceremonie plaats om een nieuwe tempel in te weiden en om boze geesten en tsunamies op afstand te houden. Het hele dorp loopt uit (12 dagen lang, met 2 dagen van zeer grootse activiteiten) om eten te offeren, rituelen uit te voeren, te dansen in de tempel en muziek te maken. Iedereen is erg mooi en kleurrijk gekleed (wij passen ons natuurlijk ook aan en slaan een sarong om en knopen een sjaal om ons middel). Mooi, mooi, mooi!
17 – 18 juli 2006
We blijven onze laatste dagen op Bali in Kuta, het drukke toeristische gebied in het zuiden. Ook wel leuk een keer en prima om nog een beetje te shoppen en bij het strand te liggen. Wat trouwens lekker is in Bali, is dat we af en toe weer heerlijk kunnen genieten van een echte espresso of cappucino. Dat is wel een tijdje geleden! De Indonesische koffie is ook best OK, maar je blijft altijd met drek tussen je tanden zitten (ze filteren namelijk niet) en dat is toch wat minder. Ook zijn er genoeg tentjes met echt lekkere Italiaanse pasta, pizza of frietjes, dus jullie zien, we zijn ons alweer langzaam aan het voorbereiden op onze terugkomst in Nederland (alhoewel de nasi goreng en beef rendang en ook nog steeds heel goed ingaan).
-
18 Juli 2006 - 08:08
Anouk:
De laatste loodjes wegen het zwaarst?! Volgens mij valt het reuze mee ;o)
Geniet ervan deze laatste weken X/A -
18 Juli 2006 - 08:23
Corina:
Wat een prachtige foto's. kan me voorstellen dat je daar wat langer wilt blijven (zowel boven als onder water). Geniet nog van jullie laatste weken!!!
Groetjes Corina -
18 Juli 2006 - 09:43
Peter En Rianne:
Zo te zien zijn de laatste loodjes het zwaarst ;)Nog veel plezier en we hopen jullie gezond en wel terug te zien. Wij gaan er nu tegenaan ! -
18 Juli 2006 - 11:59
Sabine:
Zucht, weer even weggezwijmeld.... -
18 Juli 2006 - 18:56
Ineke:
Hoi, wat zal dat weer wennen worden in ons strakke landje. Gelukkig is het hier nu ook volop zomer dus dat zal dan nog meevallen.Het is hier zo warm dat tijdens de Nijmeegse 4 daagse 2 doden zijn gevallen vanwege die hitte! Geniet jullie nog maar volop. Wij kunnen ons intussen al gaan opmaken om elkaar te weer treffen. -
19 Juli 2006 - 12:11
Jorrit:
Goed te horen dat jullie nog steeds genieten. Het is hier nu ook een tropisch klimaat, dus wennen hoeven jullie niet bij terugkomst. Zie jullie snel en een safe trip back!
Jorrit -
24 Juli 2006 - 20:17
Kitty:
Hoi, hoi, latere reactie dan gewend van mij, maar wil jullie toch even laten weten dat ik jullie nog een paar hele fijne dagen toewens en een super vlucht terug en een heerlijk weerzien met allemaal lieve mensen om jullie heen!!! Liefs Kitty. PS Ik heb ontzettend van jullie verhalen genoten, thanx!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
