De ruige natuur van het zuidereiland

2 februari 2006

Gisteravond zijn we laat aangekomen in Christchurch, op het zuidereiland van Nieuw Zeeland. Het van tevoren geboekte hostel is prima en we zijn al snel gaan slapen. De komende dagen worden druk: auto, kampeeruitrusting en enige voorraad eten kopen. Vandaag gaan we op orientatietocht voor deze spullen. Aan het eind van de middag weten we dat er heel veel backpackers hun auto of busje willen verkopen, meestal tussen de NZD 1000 en 3000. Wij willen maximaal 2000 uitgeven, dus dat moet wel lukken. Helaas blijken veel auto's inmiddels al verkocht te zijn en op de Backpackers Bazaar staat ook niet veel soeps. We hebben gelukkig nog en optie: een autoveiling die vanavond wordt gehouden. Als we deze plek na een kleine zoektocht hebben gevonden blijken er zeer veel auto’s in een grote hal te staan die allemaal verkocht moeten worden. We zijn benieuwd wat we voor NZD 2000 kunnen kopen. Na ongeveer 75 auto's komen de oudere en goedkopere exemplaren aan de beurt. Inmiddels hebben we toch behoorlijk de koopkriebels gekregen en we besluiten op een auto te bieden voor een bedrag van NZD 300 (een belachelijk bedrag natuurlijk!). Iemand anders biedt meteen een hoger bedrag: 350. Remco kijkt nog eens op zijn blaadje met informatie over deze auto om te bedenken of we hoger moeten bieden. Tja, het is best een redelijke auto, een Mazda 323 uit 1989 met nieuwe banden en recentelijk (goed)gekeurd. De veilingmeester roept ineens dat er 400 is geboden en wijst daarbij in onze richting. Wij weten van niks, hebben wij dat bod gedaan? Of zit er iemand achter ons die heeft geboden? We willen wel meer bieden, maar vinden het een beetje raar om eventueel over onszelf heen te bieden. De auto wordt verkocht voor 400 en jawel, wij zijn de gelukkige nieuwe eigenaren! Remco heeft waarschijnlijk bij het checken van de informatie met het blaadje gewapperd en dat is door de veilingmeester als bod aangezien. We hebben dus een auto, binnen 1 dag, ruimschoots binnen ons budget. Alleen moeten we de volgende dag nog wel een nieuwe accu kopen, als blijkt dat de auto niet start. Maar als dit alles is zijn wij dik tevreden!

3 en 4 februari 2006

We hebben ons verder georienteerd op kampeerspullen. Uiteindelijk kopen we alles nieuw, want tweedehands is er weinig goeds te krijgen. Behalve een tent en slaapzakken, kookspullen enz. kopen we ook warme kleren want we vinden het hier een beetje koud (het is hier momenteel zo'n 17-20 graden, voor ons erg wennen na een periode van vier maanden met ruim 30 graden...).

5-9 februari 2006

We vertrekken de 5e op tijd uit Christchurch (in de regen), richting Banks Peninsula. De rit is erg mooi, heuvelachtig, overal schapen en aan het eind met een prachtig uitzicht over de baai van Akaroa, onze bestemming. We kamperen 2 nachten op een redelijk luxe camping. Vooral de warme douches en de overdekte keukenfaciliteiten (is hier heel normaal op campings) bevallen ons goed, want we hebben het ijskoud! Op de camping lopen mensen in hun hempje en korte broek, wij hebben zo ongeveer al onze kleren over elkaar aan en zitten nog steeds te bibberen. Gelukkig hebben we slaapzakken die tot -5 graden nog warm zijn! We maken een mooie wandeling door de omgeving en gaan op een 2 uur durende boottocht mee om dolfijnen en zeehonden te spotten. Erg mooi en onderweg zien we ook nog 2 kleine pinguins zwemmen. Na 2 dagen rijden we naar Mt Somers, ten westen van Christchurch. Ook weer een mooi gebied, bergachtig met kale, droge vlaktes. Het is heerlijk weer als we aankomen en we gaan nog een stuk wandelen. Lekker in korte broek en t-shirt. Blijkt later niet zo'n goede keus als we op een wespenplaag stuiten... De wespen houden wel van onbedekte plekjes huid en nemen vooral Rieneke te grazen, omdat ze (waarschijnlijk doordat ze nogal hysterisch om zich heen sloeg toen de wespen haar belaagden) klem kwamen te zitten onder haar rugzak. Ze wordt 5 keer gestoken, op arm, rug en neus (fijn, zo'n dikke neus). Remco wordt onder zijn oor gestoken. Gelukkig hebben we ook lange kleren meegenomen die we zo snel mogelijk aantrekken om ons een weg door de wespen te banen, terug naar de auto. Gelukkig hebben we allebei geen allergische reactie, wel veel pijn en na een par dagen enorme jeuk. We besluiten niet langer bij Mt Somers te blijven om te wandelen. Onze volgende bestemmingen zijn (het ontzettend blauwe) Lake Tekapo (prachtig! Erg jammer dat het er heel slecht weer was waardoor we niet konden wandelen) en Dunedin. Dit ligt een paar honderd kilometer ten zuiden van Christchurch aan de kust. We komen 's middags aan in Portebello, een klein plaatsje op een schiereiland in de buurt van Dunedin, en zetten snel onze tent op. We gaan op pad om zeeleeuwen een yellow-eyed pinguins te spotten. De wandeling naar het strand met de zeeleeuwen is op zich al mooi: door een duingebied, erg ongerept en erg verlaten. Hier woont niemand en we komen maar een paar andere wandelaars tegen. Op het strand waait het flink, maar we hebben ons goed voorbereid en zijn al wat meer gewend aan het weer en hebben het niet koud. Na een uur lopen zien we de zeeleeuwen, in kleine groepjes of alleen: WAUW! Dit is geen Artis, dus ook geen hekje, maar we houden een beetje afstand om de dieren niet te verstoren. Toch kunnen we tot op zo'n 10 meter afstand komen, erg dichtbij en het is prachtig! Er zit een groepje met 2 mannetjes, een vrouwtje en een kleintje. De mannetjes zijn wat aan het bekvechten, ze voeren een mooi showtje voor ons op. We kunnen ons haast niet voorstellen dat we dit van zo dichtbij kunnen meemaken, zo mooi! Alsof het nog niet genoeg is zien we later op de dag, op een ander strand, ook nog eens 3 yellow-eyed pinguins. Deze zijn erg zeldzaam en moeilijk te spotten want ze zijn erg schuw. Nadat we er 1 hebben gezien, van ver weg, lopen we terug en willen net het strand verlaten als er recht voor onze neus een pinguin uit het water komt waggelen. We naderen hem heel langzaam en voorzichtig en hij waggelt verder het strand over naar een duin waar zijn vriendje op hem zit te wachten. Samen waggelen ze het duin op (45 graden, steil!) en wij waggelen achter ze aan. Op een gegeven moment zijn ze allebei achter een struikje verdwenen. Wij gaan er, redelijk bekaf, naast zitten en ineens duikt er eentje op 1 meter naast ons uit het struikje op! Aaaaah! Mooi zeg! We denken niet dat veel mensen ze van zo dichtbij hebben gezien. We houden ons stil, want hij is een betje geschrokken en we willen hem niet nog banger maken. Dan is hij weer weg. Pas om 9pm zijn we terug bij de tent, moe en hongerig maar zeer, zeer voldaan!

10-14 februari 2006

We rijden via de meest zuidelijk weg op het zuidereiland via Nugget Point (waar we nog een nachtje kamperen, wandelen en van een afstand zeehonden spotten) naar Te Anau. Dat is een plaatsje in Fiordland aan de westkust. Dit is een prachtig ruig gebied met hoge bergen, meren, fiorden en zeer weinig mensen. We kamperen op een terreintje zonder enige faciliteiten (behalve een wc, meer een gat met een bril er op), pal aan Lake Te Anau met uitzicht op 1 van de fiorden. Geweldig! De volgende dag rijden we door naar Milford Sound. Een heel erg mooie rit (een van de mooiste ter wereld blijkbaar, wij geloven dat!) door bossen, bergen, dalen, langs meren, met geweldige uitzichten en wederom totaal verlaten (op duizenden schapies na). Milford Sound is ook prachtig. Het is 1 van de mooiste fiorden van het gebied en we maken een tocht op een boot erdoorheen. Het weer is super: na een dag met regen is het nu helemaal opgeklaard en we hebben zeer veel geluk want het regent hier 200 dagen per jaar, voornamelijk in de zomer (nu dus), in totaal zo'n 7 meter. De fiord is immens, overal kleine en grote watervallen, gigantische bergwanden loodrecht omhoog, hoge bergpieken, sommige met sneeuw en we spotten ook weer een paar groepen zeehonden. Na de tocht rijden we door richting Queenstown en maken onderweg nog een schitterende wandeling naar Key Summit met fantastische uitzichten. We overnachten (wild) aan een beekje een eindje van de weg af. Remco stookt een klein fikkie, we koken op ons 1-gaspitje en we drinken een lekker glaasje witte wijn. Dit is genieten! De volgende dag rijden we verder naar Queenstown en zetten onze tent weer op naast een meer, weg van alles en iedereen. Zonder douche, maar we spingen gewoon in het (erg koude) meer. Morgen willen we in de buurt gaan wandelen, want ook hier is het weer prachtig. We snappen ook helemaal waarom de "Lord of the Rings" in Nieuw Zeeland is opgenomen met zulke overweldigende landschappen. Alleen al in de buurt van Queenstown zijn maar liefst 10 verschillende filmlokaties, waarvan eentje naast onze tent (Ithilien, voor de kenners; wij zijn vergeten wat dit ook alweer was...).