Acclimatiseren op Borneo

7 april 2006

We zijn, na een nacht Singapore en Johor Bahru (Maleisie), vandaag aangekomen in Kuching in het zuiden van Maleisisch Borneo. De hitte en vochtigheid zijn weer overweldigend na 2 maanden van, voor ons Hollanders, normale temperaturen in Nieuw Zeeland en Australie. Ook moeten we weer even wennen aan de Aziatische manier van leven en het reizen met (oude en rammelende) bussen en sjouwen met de rugzakken (was toch handig, onze eigen bolide in NZ!). Waarschijnlijk is het ook een combinatie van het lange reizen en het opdoen van alle indrukken het afgelopen half jaar dat we nu iets langer nodig hebben om te acclimatiseren en ons mentaal voor te bereiden op de komende maanden. We besluiten daarom dat we het lekker rustig aan doen de komende tijd en in plaats van elke dag verder te reizen voor elke plek waar we heen willen een paar dagen uit te trekken. Kuching is hiervoor een perfecte uitvalsbasis. Het is een leuke, kleurrijke stad, we hebben een heel erg leuk hotel gevonden en veel mooie plekken in de omgeving zijn op een uurtje rijden.

8 april 2006

Vandaag gaan we naar Semengoh, een rehabilitatiecentrum voor Oerang Oetangs. De apen die hier leven worden opgevangen nadat ze bijvoorbeeld als huisdier zijn gehouden of als hun eigen territorium door houtkap onbewoonbaar is geworden. Ze leven vrij in de jungle. Zo nu en dan komen ze terug naar het centrum om te eten, als er in de jungle niet voldoende fruit te vinden is. Er zijn elke dag vaste voedertijden, dus op deze momenten heb je het meeste kans op om de apen te zien. We hebben geluk! Als we aankomen zitten er maar liefst 3, een jong mannetje en een moeder met baby. Zo lief! Later komen er nog een moeder met baby en verderop in de jungle bij het voederplatform zien we nog een mannetje. Erg mooi!

9 - 11 april 2006

We hebben een paar dagen lekker door Kuching gewandeld. We zijn naar de zondagsmarkt geweest, een grote markt waar ze alles verkopen, van verse vis, gebraden kip en suikerwater tot puppies en orchideeen. Op de terugweg naar het hotel kwamen we langs een offerritueel van een Chinese gemeenschap (Ling; er wonen erg veel Chinezen in Maleisie). Dat was wel bijzonder! We wilden de mensen niet storen, dus we bleven een beetje op afstand, maar we werden direct uitgenodigd om dichterbij te komen en wat mee te eten van de zojuist in stukken gehakte gebraden kippen en eenden. Heerlijk! Verder hadden ze een varken en een geit geofferd en tentoongesteld op houten stellages, compleet met sinaasappels in hun bek. De ceremonie wordt elk jaar gehouden om te herdenken dat de voorouders van de Ling gemeenschap zoveel jaar geleden naar Kuching zijn gekomen en het is meteen een goed excuus om elk jaar lekker te eten en gezellig bij elkaar te komen. Verder zijn we nog een paar keer naar de bioscoop geweest. Leuk om weer eens een filmpje te kijken na zoveel maanden! We hebben onder andere Ice Age II, The Inside Man en Lucky Number Sleven (aanraders) gezien. Na een paar dagen acclimatiseren zijn we klaar voor wat natuurschoon. We vertrekken naar Bako National Park aan de kust.

12 - 14 april 2006

Na een bus-bootreis naar het park (er gaan geen wegen naartoe, zoals op heel veel plekken in Borneo) zijn we aangekomen in Bako. In dit park leven heel veel verschillende dieren, dus we hopen er een paar van te zien de komende dagen. De eerste dieren zien we al snel: Silverleaf apen (met rode babies) en Macaques (met zwarte babies), die overal rondom de bungalows zitten (als je niet uitkijkt zitten ze in je bungalow en maken ze met jouw camera fotos van hun rondslingerende vriendjes, dus de ramen en deuren moesten dicht blijven!). Ook lopen er een paar grote bosvarkens rond, compleet met baard en snor, en veel eekhoorntjes. We hopen dat we ook nog een Probiscus aap (met lange dopneus) te zien krijgen, want deze zijn zeldzaam en leven alleen op Borneo. We maken een mooie wandeling door de jungle. Het was was uitdagende tocht, over riviertjes, gladde stenen en bruggetjes (lees: boomstronk van 5 meter lang over een riviertje 1,5 meter lager; Rieneke ging zittend, Remco balancerend). Na 5 uur waren we weer in de buurt van het beginpunt, doorweekt van de regen en modder en uitgedroogd van de hitte, maar jawel, daar zitten ze: 3 Probiscus apen hoog in een boom aan de rand van de mangrove! De volgende dag willen we nog een wandeling maken, maar het regent te veel en na een half uur gaan we weer terug. De rest van de dag heeft het geregend (het groen heeft onderhoud nodig) dus we luieren, lezen en kaarten een beetje. De volgende ochtend vertrekken we weer naar Kuching.

15 - 19 april 2006

Op de verjaardag van Rieneke vertrekken we naar Damai, een kuststrook ten noorden van Kuching, waar we een paar dagen willen relaxen aan strand en zwembad. We eten eerst een heerlijk stukje spekkoek (in alle kleuren van de regenboog) nadat Remco een verjaardagsliedje heeft gezongen. Eenmaal aangekomen in onze accomodatie (een soort homestay) blijkt dat de eigenaren (een Engels-Maleis koppel) voor diezelfde avond een barbeque organiseren voor vrienden en we worden uitgenodigd om mee te eten. Dat slaan we natuurlijk niet af en het wordt een hele gezellige avond! De rest van de dagen doen we het rustig aan. We wandelen wat in de mooie omgeving en naar een dorpje in de buurt (Santubong), we lezen en luieren bij het zwembad en kletsen veel met de eigenaren van de accomodatie en de andere gasten. Het zijn een paar heerlijke en relaxte dagen!

20 april - 23 april 2006

We zijn weer in Kuching, blijven twee nachtjes en reizen vervolgens naar Lundu, een plaatsje in het zuiden vanaf waar we naar Gunung Gading willen gaan, een park waar de grootste bloem ter wereld voorkomt (de Rafflesia). Op het busstation in Lundu raakt Rieneke aan de praat met een Nederlandse man van 84, die al bijna 50 jaar op Borneo woont (en nog steeds AOW krijgt uit Nederland, ook al heeft hij er nooit gewerkt vertelde hij; mooi systeem...). De man kwam oorspronkelijk uit Borkel en Schaft en wilde eerst niet geloven dat Rieneke dat maar al te goed kent van de vroegere fiets- en kampeertochtjes naar boer Moonen uit dat dorp. De beste man kende de boer zelfs. Wat is de wereld toch klein! 's Avonds eten we heerlijke sateetjes met pindasaus op de markt. De volgende ochtend krijgen we een lift naar het park en met een gids gaan we op zoek naar de bloem. Er bloeit er op dit moment 1, van 60 cm doorsnede (ze kunnen tot 1 meter groot worden). De bloemen hebben 9 maanden nodig om volwassen te worden (in de knop), dan gaan ze bloeien en na een paar dagen sterven ze alweer af. Beetje triest zo'n kort leven, maar hij is erg mooi! Eigenlijk wilden we nog een nachtje langer in Lundu blijven, maar het hotel was niet al te best, dus we besluiten om weer terug naar "huis" te gaan. Omdat we al zo vaak in het hotel in Kuching hebben geslapen en steeds weer terug komen hebben we de mensen daar een beetje leren kennen. Blijkbaar vinden ze ons aardig, want we worden een nacht ge-upgrade naar de honeymoon suite! We blijven de komende dagen nog in Kuching en vertrekken dinsdag definitief om naar de binnenlanden in het noorden van Sarawak te gaan.