Shoppen en zonnen met de familie

26 mei 2009 – 29 mei 2009

Nadat Emilie en Roald zijn aangekomen zit er natuurlijk niks anders op dan bij te kletsen onder het genot van een paar biertjes. Dat betekent dat we al om 13 uur op het terras zitten... Veel meer dan dit doen we dan ook niet vandaag, maar het is erg gezellig! De volgende ochtend komt Baukje aan. We besluiten het vroege bierdrinken niet te herhalen en Baukje even een beetje rustig te laten bijkomen. Ze heeft een lange vlucht achter de rug en een spannende aankomst in Bangkok (ze kon de uitgang namelijk niet vinden, is achter een groep Chinezen uit het vliegtuig aangelopen, in een businesslounge beland, heeft daar een paar taartjes gegeten, is bijna samen met de Chinezen op het vliegtuig naar Hong Kong gestapt, maar uiteindelijk toch veilig aangekomen bij de bagageband, waar Emilie al een tijdje enigszins ongerust stond te wachten...). Vanaf vandaag reizen we dus een tijdje met zijn vijven verder.

De dag nadat Baukje is aangekomen gaan we winkelen in het winkelcentrum mekka van Bangkok, Siam Square. De mannen houden het al snel voor gezien, maar met z'n drieën houden we het best nog even vol. Baukje heeft haar halve rugzak leeggelaten om een garderobe in Thailand aan te schaffen, dus het is tijd om daar wat aan te doen. Helaas is er een kleine kink in de kabel... We zijn blijkbaar in een soort van groothandel warenhuis beland en ze doen hier nogal chagrijnig als je iets wilt passen. Kijken, kijken en dan kopen is het motto, maar als je niet mag passen doen wij daar niet aan mee. Gelukkig zijn er ook nog een paar winkeltjes met minder chagrijnige verkopers en het lukt ons toch nog (vooral Baukje en Emilie) om een paar leuke broekjes op de kop te tikken. Rieneke koopt oorbelletjes, want ze heeft sinds kort gaatjes (!), dus daar moet ook wat ingehangen kunnen worden. Al met al was de shoppingtrip geslaagd en na enige vertraging met de bus, die niet komt opdagen waardoor we na een uur wachten maar een tuk-tuk nemen, zijn we net voor etenstijd (8 uur 's avonds) weer terug bij onze mannen.

De volgende dag maken we een uitstapje naar Chinatown en Wat Po (tempel). Erg leuk om weer eens in de chaos van Chinatown rond te lopen, een kopje Chinese thee te drinken en vreemde etenswaren uitgestald te zien liggen. Ook Wat Po is mooi. Het is al veertien jaar geleden dat we hier voor het eerst waren, dus we herinneren ons er niet meer erg veel van. Het is een groot complex met veel verschillende gebouwen die allemaal schitteren in het goud en gekleurd mozaïek.

De 27e is overigens Jaap geopereerd, spannend. Gelukkig horen we dezelfde dag nog dat alles goed is verlopen en later horen we het bericht dat er geen uitzaaiingen zijn gevonden, ook niet in de lymfen. Dat is natuurlijk heel goed nieuws!

30 mei 2009 – 1 juni 2009

Het is tijd om de drukte (en de uitlaatgassen) van Bangkok in te ruilen voor wat anders, dus we reizen verder richting het zuiden om het strand op te zoeken. De eerste stop is Hua Hin, een badplaats een stuk onder Bangkok. Het is redelijk volgebouwd met grote hotels en het strand is niet echt geweldig, maar het is leuk om er een dagje te verblijven. Er is een nachtmarkt met eetstalletjes, kleren en prullaria en een mooi oud stationnetje, waar Rieneke even binnen mag kijken in de “hypermoderne” controlekamer. Leuk! De volgende stop is Chumpon, waar we heen worden gebracht in een soort van privé minibusje. Superdeluxe! We zaten al bijna twee uur op de bus te wachten toen we ineens met dit busje mee konden voor niet veel meer geld dan de gewone bus. Erg relaxed. In Chumpon vinden we een erg leuk guesthouse, bij een erg zorgzame Thaise familie. Elke keer als we onze kamers verlaten, die rondom de leefruimte van de familie zijn gebouwd, worden we vriendelijk toegelachen en wordt door middel van gebaren en onverstaanbaar Engels gevraagd of ze ons ergens mee van dienst kunnen zijn. De oma van de familie is blijkbaar niet meer erg mobiel, want ze zit de hele dag op een houten bankje een beetje voor zich uit te kijken. Af en toe valt ze van het bankje af en dan wordt ze weer overeind gezet door een van de familieleden. 's Avonds wordt er een klamboe over het bankje en oma neergelaten en krijgt ze een kussentje waar ze haar hoofd op kan neerleggen. Slaap lekker. De volgende ochtend moeten we vroeg op om de boot naar Koh Tao te halen en de familie is alweer uit de veren om koffie en thee met een gebakje voor ons klaar te zetten. Erg aandoenlijk allemaal.

2 juni 2009 – 7 juni 2009

We zijn weer op Koh Tao! Op dit eiland hebben we veertien jaar geleden ons duikbrevet gehaald. Toen was het nog een echt paradijs, met alleen maar bamboe hutjes op het strand, een paar winkeltjes, vier duikscholen en ongeveer driehonderd meter verharde weg. Nu is het nog steeds een paradijs, maar met veel meer grote accommodaties, ongeveer veertig duikscholen en de weg is nu op veel meer plekken verhard. Ons hutje van veertien jaar geleden staat er niet meer, maar toch is het allemaal nog redelijk kleinschalig (geen hoogbouw) en de stranden zijn nog altijd prachtig. We vinden twee mooie kamers voor ons vijven vlakbij het strand, met een binnentuin en huisje bij het water waar we 's middags heerlijk een biertje kunnen drinken. Remco gaat een paar dagen duiken, maar het zicht is erg slecht en het valt daardoor een beetje tegen. Verder relaxen we vooral op het strand (tussen een paar tropische buien door), eten heerlijke broodjes in een tentje aan de zee en de allerlekkerste curries tot nu toe bij een Thais restaurant. We maken ook nog een hoop vrienden: met de hond met de pekvlek die altijd op het strand loopt, de witte hond bij het restaurant en de poedelfamilie bij de supermarkt (het zijn er wel tien zo lijkt het, met een paar lieve en een paar bijtende babypoedels). Ook nog erg grappig: we komen Anouk, die we in Belize hebben ontmoet, tegen. Ze is na haar vakantie in Midden Amerika in Nederland teruggekomen en heeft toen besloten om ook op wereldreis te gaan. Ze is samen met een vriendin op Koh Tao, Sara, die weer de buurvrouw is van Sven en Erik in Amsterdam. Nou ja! Het is een kleine wereld.

In deze dagen krijgen we helaas ook het bericht dat het met een oom van Remco, met wie het al een tijdje niet zo goed gaat, nu echt bergafwaarts gaat. Een week later horen we dat hij is overleden... Erg naar en vervelend om niet bij de familie te kunnen zijn. Via deze weg wensen we iedereen om hem heen heel veel sterkte toe.

8 juni 2009 – 11 juni 2009

Helaas is de tijd aangebroken om weer afscheid te nemen van Emilie, Roald en Baukje. Zij trekken verder naar het noorden van Thailand, wij naar het zuiden. Het was erg gezellig om samen te reizen en waarschijnlijk zien we Emilie en Roald nog wel op andere plekken over een paar maanden, in ieder geval in Australië.

We reizen door naar Koh Samui, een eiland op ongeveer vijf uur reizen van Koh Tao (met een tussenstop van een uur op Koh Pangan, waar een hele menigte beschilderde en net van het strand geveegde full-moon-party feestgangers opstapt...). Hier blijven we een paar dagen. Na een nacht in een prima bungalow te hebben geslapen vinden we een accommodatie die meer dan prima is: een complex met “serviced appartments” en een zwembad, waar ook een “gewone”, zeer luxe kamer met airco, TV en mooie badkamer met warm water vrij is voor maar EUR 13 per nacht. Dat is wel iets boven ons budget, maar de kamer is zo ontzettend mooi en schoon en fris en groot en... nou ja, erg fijn gewoon, dat we besluiten hier de komende drie nachten van te gaan genieten. En dat is heerlijk! Het strand is hier toch niet zo mooi als op Koh Tao en het is op Koh Samui sowieso een stuk minder idyllisch (veel drukker en meer volgebouwd), dus we besluiten lekker een beetje bij het zwembad te liggen, baantjes te trekken en veel te slapen in het heerlijke bed. Jammer genoeg is het eten op Koh Samui niet zo lekker als op Koh Tao, maar er is in de avond wel een leuke markt met eetstalletjes, naast de go-go barretjes..., waar je een goed bord curry of gefrituurde visjes kunt krijgen.

12 juni 2009 – 16 juni 2009

Omdat ons visum van Thailand op 13 juni afloopt, moeten we verder richting de grens met Maleisië reizen. Met de bus, die vanaf Koh Samui op de boot gaat, reizen we naar Hat Yai in het zuiden. Niet erg veilig ontdekken we later, want onze rugzakken blijken tijdens de overtocht te zijn doorzocht. Gelukkig is er niks gestolen (of in gestopt, niet echt lekker met een grensovergang in het vooruitzicht...). In Hat Yai en omgeving is het nog weleens trammelant met de Moslims, dus we hopen maar dat ze zich de komende twee dagen even koest houden. Gelukkig is dat het geval en we brengen de nacht rustig door. De volgende dag reizen we in een keer door met een bus naar Kuala Lumpur (KL) in Maleisië. Het is een trip van ongeveer negen uur, maar in een zeer luxe bus, dus goed vol te houden. Bij de grens ontdekken we overigens DE oplossing voor de verspreiding van de varkensgriep. De Maleisische gezondheidsdienst laat alle blanke buitenlanders een gezondheidsvragenlijst invullen en hun temperatuur wordt gemeten. Niezende Thaien of Maleisiers mogen uiteraard gewoon doorlopen. Een waterdichte methode.

In KL brengen we een paar dagen door met wandelen door de stad (door Chinatown, Little India en diverse shoppingmalls), het bekijken van de Petronas Towers, Indiaas eten, naar de bioscoop gaan en weinig slapen door zeer luidruchtige gasten in het hotel, die tot vier uur 's nachts doorgaan met herrie maken... We kijken dan ook uit naar onze volgende bestemming, het eiland Pulau Weh in Indonesië (Noord-Sumatra), waar het zeer waarschijnlijk een stuk rustiger zal zijn. Morgen vliegen we die kant op.