Het laatste stuk in het zuiden

15 - 19 februari 2006

De wandeling door Ithilien (bij Queenstown) was erg mooi: heuvelachtig, langs mooie meren met bergen op de achtergrond. 's Middags zijn we doorgereden naar Wanaka, richting het noorden. We staan alweer op een geweldig plekje, aan een rivier. Handig voor de afwas en de bodywas, want ook hier is alleen een toiletgebouwtje. Maar dit soort natuurcampings zijn de allermooiste, niks hutje mutje en alles netjes georganiseerd, gewoon puur natuur. Wanaka is een mooi gebied, we maken natuurlijk weer een wandeling (prachtige uitzichten over het meer van Wanaka en vergelegen, met sneeuw bedekte bergtoppen). Onze volgende bestemming is Franz Josef waar we een gletsjerwandeling willen gaan maken. We vinden het te ver om er in 1 keer heen te rijden, want het is al een paar dagen erg mooi weer, dus we willen niet al te lang in de auto zitten (die overigens supergoed rijdt, geen mankementen vertoont en erg zuinig is, 1:16; alleen de radio doet het niet). We stoppen halverwege, bij Lake Paringa, slaan onze tent op aan het meer en wandelen een paar uur door bos, modder en over hangbruggen. Ons mooie plekje aan het meer was helaas later op de middag minder mooi, want dat is het moment dat de zandvliegjes besluiten om actief te worden en daar waren er hier wel heel erg veel van! Ze doen bij de douane in Nieuw Zeeland erg moeilijk over van alles wat het land inkomt wat eventuele ziektes en ongedierte kan meebrengen, maar eigenlijk zouden ze aan andere landgrenzen moeten controleren of je in Nieuw Zeeland bent geweest en geen zandvliegjes hebt meegebracht. Wat een pokkebeesten! Ze zijn ieniemienie maar ze steken er niet minder om en het jeukt als een gek! We zijn tot het donker (dan gaan ze blijkbaar weer slapen) in de auto gaan zitten om te schuilen. De volgende dag rijden we naar door naar Franz Josef. Daar staan we weer eens op een gewone camping, maar wel een erg mooie en we vinden het ook wel weer lekker om warm te kunnen douchen en de was te doen. We boeken voor de dag erna een trip om op de Franz Josef gletsjer te gaan wandelen. We kiezen voor de hele dag optie (8 uur) want deze gaat het verst de gletsjer op en je komt bij het mooiste (blauwe) ijs. Nu moet je je van een gletsjerwandeling in Nieuw Zeeland iets anders voorstellen dan een wandeling met mooi begaanbare paden. Daar kwamen we gedurende de tocht al snel achter. We hadden wel verwacht dat het een uitdagende tocht zou zijn, maar was nog net iets spannender! We kregen speciale ijsstappers aan en een regenjas. We hadden prachtig weer, maar ijs is vooral dan soms nat. Het eerste half uurtje was het nog redelijk te doen met mooi uitgehakte treetjes in het ijs, een touw langs de zijkant en bruggetjes over spleten. Daarna werd het een stuk moeilijker. De gids had een grote pikhouweel bij zich en hakte hier en daar wat stappen uit het ijs, maar deze waren vaak ver uit elkaar en dit was vooral voor Rieneke lastig (korte beentjes...). Gelukkig hees Remco haar steeds omhoog zodat ze niet in een gletsjerspleet viel. De tocht ging langs ijspieken, door ijsspleten (soms zo smal dat je er zijwaards bijna niet doorheen kon; dit was voor Rieneke dan juist weer makkelijker), door ijsgrotten en over richels boven weer andere, vaak hele diepe ijsspleten. Zeer uitdagend, soms eng maar vooral helemaal super! We waren best wel kapot naderhand, maar wat was dit weer een geweldige dag!

20 - 23 februari 2006

We rijden via de Pancake Rocks (een heel apart natuurverschijnsel van gestapelde rotsformaties) aan de westkust verder richting Abel Tasman National Park. Halverwege kamperen we op een mooi plekje, maar helaas zaten hier nog meer zandvliegjes dan bij Lake Paringa. We konden niet eens fatsoenlijk de tent opzetten of eten koken (dus aten we een paar boterhammen), we werden gewoon belaagd! Een vuurtje stoken om ze uit te roken hielp niet, dus zijn we weer in de auto gaan zitten. We hebben onderweg nog wel een goeie aankoop gedaan: kleine boxjes van 0,5 Watt voor NZD 7 voor onze MP3 speler. Fantastisch geluid, lijkt wel Dolby Surround! We genieten dus lekker van een muziekje in de auto tijdens onze schuiluurtjes. De volgende dag rijden we door naar Abel Tasman, waar we een dag later in 6 uur de helft van de Abel Tasman wandelroute lopen (hier doen andere mensen normaal 2-3 dagen over, 30 km heuvelop heuvelaf, we liepen best wel snel...). Een erg mooie route langs stranden en over de kliffen met geweldige uitzichten over zee.

24 - 27 februari 2006

We rijden weer verder langs de oostkust naar Kaikoura. Hier gaan we walvissen spotten. We varen met een boot 2 uur de zee op om hopelijk 1 of 2 Spermwhales te zien. Deze walvissen worden zo'n 20 meter lang, wegen ongeveer 120 ton en zijn ongeveer 5 tot 10 minuten aan de oppervlakte om adem te halen alvorens ze weer voor een uur naar beneden duiken. Ze duiken naar 1.000 tot 2.000 meter om onderweg zo'n 2.000 kg visjes, dolfijnen en andere zeebeesten per dag te eten. Wat een leven! We zien er 2, echt heel erg mooi. Als ze duiken komt de enorme staart boven water, wat natuurlijk een mooi fotomoment is. Je hebt alleen maar 1 kans om een goeie foto te maken, maar het is gelukt! Ook zien we nog een hele kudde dolfijnen (honderden) en een stuk of 4 albatrossen. Een supertocht! De volgende dag relaxen we in Hanmar Springs in thermale baden en een stoombad. Dat hebben we wel verdiend na al dat wandelen! Weer op weg naar het noorden, naar de Marlborough Sounds, kamperen we aan zee, we staan er nog net niet in. Gelukkig staat er wel een haagje met struikjes tussen het zand en onze tent, anders was hij waarschijnlijk weggewaaid. Omdat het carnaval is doen we nog een kleine polonaise. Helaas doet de rest van de camping niet mee. 's Nachts is het helder en we genieten van een prachtige sterrenhemel. Zoveel sterren als hier in Nieuw Zeeland hebben we nog nooit gezien. Remco verzint het ene na het andere sterrenbeeld: Remco's Curve, De Dobber en De Eend Met De Veel Te Grote Snavel zijn er al drie en er zullen er vast nog vele volgen.

28 februari - 4 maart 2006

We rijden door naar Portage, een piepklein plaatsje met een paar huizen en een hotel in de Marlborough Sounds. We kamperen aan de baai, prachtig! Vanaf de camping wandelen we de volgende dag een gedeelte van de Queen Charlotte track met onderweg ontzettend mooie uitzichten over de verschillende baaien (Sounds). Omdat het hier zo mooi is lopen we de volgende dag nog een stukje de andere kant op voordat we doorrijden naar Picton. Hier blijven we een paar dagen want de boot naar het noordereiland vertrekt vanaf deze plaats en we hebben een plekje geboekt op 5 maart. Het is de eerste keer dat we ergens langer dan twee nachten blijven (meestal gaan we na 1 nacht al weer verder). Gelukkig hebben we een tweedaags project om de tijd door te komen: onze auto bekladden met verf! We kopen vier potjes verf en mengen zo ongeveer alle kleuren van de regenboog om daarna de auto te versieren met bloemen, 64 in totaal. Een hele klus, maar hij is erg mooi geworden! Ook gaan we nog een dagje naar Blenheim (dit is een van de bekendste wijngebieden van Nieuw Zeeland) om wijn en likeur te proeven en een balletje te slaan op een 9-holes golfbaantje (trouwens niet in deze volgorde). Het is de eerste keer deze reis dat we golfen dus we moeten er even inkomen, maar het gaat best redelijk. Het smaakte wel naar meer, dus waarschijnlijk gaan we binnenkort nog wel een balletje slaan. Aan golfbanen geen gebrek in Nieuw Zeeland, plek zat!

5 maart 2006

Na 3.900 km op het zuidereiland te hebben rondgereden gaan we vandaag met de ferry naar het noordereiland. Het is een mooie tocht door de Marlborough Sounds en 3 uur later komen we aan in Wellington. We zijn benieuwd hoe het hier op het noordereiland is maar we hebben nog ruim 3 weken om dat te ontdekken.