Het waanzinnige noorden

4 november 2005

De afgelopen dagen hebben we Vientiane een beetje verkend. Op het gemak, want het is hier erg heet. Het is wel een aardige stad met een paar mooie tempels en een leuke markt, maar een dag of 3 is voldoende, dus we zijn van plan om morgen door te reizen met Anouk, Sven en Erik. We zien hun op de eerst afgesproken tijd, 12:00 uur, in het restaurant dat we van tevoren in de Lonely Planet heben opgezocht (mobiel contact is in Vientiane namelijk slechts sporadisch mogelijk). Ze zijn die nacht met de trein vanuit Bangkok naar Laos gereisd. Het is echt super om elkaar te zien! Sven en Erik zijn al lekker bruin, die hebben een week op het eiland Koh Samet in Thailand gelegen. Anouk moet nog een beetje bijkleuren en is ook direct aan de slag gegaan metlimoenen om haar haar te highlighten. Straks is ze dus Blonde Dolly!

5 november 2005

Met de bus reizen we in 3 uur naar Vang Vieng, ten noorden van Vientiane. Het is hier ontzettend mooi, met hoge bergpieken waar een rivier tussendoor stroomt. We vinden hier een erg mooi guesthouse met houten bungalows die prachtig uitzicht op de rivier en de bergen hebben. Echt een verademing! Het stadje zelf stelt niet zo heel veel voor, veel kleine winkeltjes en restauranjes waar ze dag in dag uit afleveringen van Friends draaien, soms meerdere afleveringen tegelijk per restaurant. Hell! Dit hoeven wij dus echt niet te zien, dus we eten bij de restaurantjes waar het rustiger is. Verder is het stadje lekker relaxed en minder warm dan Vientiane. Met een beetje slenteren door de straatjes, lekker eten (alweer Indiaas!), alweer een banana-shake voor Anouk en een paar potjes rikken komen we de dag wel door!

6 november 2005

We gaan vandaag een kajaktocht maken. Van tevoren hadden we van een Nederlandse gehoord dat de tocht "wel aardig" was met een paar "wel aardige" stroomversnellingen en dat het ontbijt dat je vooraf kreeg "een beetje klef" was. Toch maar boeken dachten wij, want kajakken blijft leuk. Wat een domme muts zeg, die Nederlandse! De tocht was geweldig! Ontzettend mooie uitzichten op de bergen en pieken, met leuke en snelle stroomversnellingen en het ontbijt was ook meer dan prima. Remco en Erik zijn ook nog op een autoband een erg nauwe grot in geweest, de rest durfde niet... Ze hadden bij wijze van verlichting een lampje voor op hun helm, dat met losse draadjes aan een accu was gefabriceerd. Erg handig, met al dat water in de buurt... Na zo'n dag kajakken (4 uur) voelen we onze armen wel, maar het was het meer dan waard. 's Avonds eten we in restaurant de Organic Farm, op aanraden van twee jongens die we tijdens de kajaktocht hebben ontmoet.. Daar luisteren we dus ook niet meer naar! We moesten maar liefst 2,5 uur wachten op ons eten, dat ook nog eens 1 voor 1 kwam, wat zelfs voor Laotiaanse begrippen echt niet normaal is, en ze brachten ook nog eens het verkeerde. Gelukkig werd onze mineurstemming na zo'n 2 uur onderbroken doordat we ontzettend de slappe lach kregen toen een meisje aan een andere tafel in slaap was gevallen (waarschijnlijk zat ze als sinds de lunch op haar eten te wachten) en de ober zo ongeveer het bord tussen haar hoofd en de tafel moest schuiven om haar wakker te krijgen. Pas na een minuut of 10 hadden we onze lachbui weer onder controle en konden we onze traantjes drogen om vervolgens weer geduldig verder te wachten tot ons eten werd gebracht.

7 november 2005

Met de (VIP)bus (was wel OK) reizen we in 6 uur naar Luang Prabang, zo'n 230 km ten noorden van Vang Vieng. De tocht is heel erg mooi en de eerste 4 uur nog goed uit te houden. De uitzichten zijn adembenemend, hoge pieken, tientallen kilometers ver kunnen kijken en dorpjes langs de weg met huizen die nog net niet het ravijn in vallen.(berg links van de weg steil omhoog, dan de weg en rechts van de weg de afgrond steil omlaag. Ergens daartussenin staan de hutten, die met bamboe palen in het ravijn staan). Na 4 uur werden we het echter wel een beetje zat, dat geslinger door de bergen, dus we waren blij toen we er waren. Van een Belgische jongen die we in Thailand al hadden ontmoet en die we in Vang Vieng opnieuw tegenkwamen hadden we een tip voor een guesthouse in Luang Prabang gekregen, dus we lieten ons daar afzetten. Was meteen raak, erg fijn om na zo'n bustocht niet nog 10 guesthouses af te hoeven lopen op zoek naar een goeie. Luang Prabang staat op de werelderfgoedlijst vanwege de vele koloniale (Franse) huizen en de tientallen tempels. Het is echt een heel erg mooi stadje, heel rustig met een erg relaxte sfeer. Heerlijk om hier een paar dagen te blijven, een beetje rond te slenteren over de markt waar ze prachtige handwerkspullen verkopen. We bezoeken een par tempels en Rieneke probeert uit alle machtmooie foto's van Buddhistische monniken te maken, die hier in grote getalen rondlopen. Wat wil je met zoveel Wats (=tempels)! Natuurlijk zijn hier ook veel toeristen, maar het is niet storend en het is nog niet commercieel, gelukkig. Wel zou je verwachten dat de Laotianen hier al enigszins op zijn ingespeeld en dat ze beter Engels spreken dan op andere plaatsen, maar dat verschilt nauwelijks. Als je bijvoorbeeld iets wilt bestellen in een restaurant en ze begrijpen je niet, dan lachen ze eens vriendelijk en lopen ze weg. Ook als ze je wel begrijpen lachen ze vriendelijk en lopen ze weg en dan hoop je maar dat ze het begrepen hebben. Als het eten wordt gebracht en er klopt iets niet helemaal en je vraagt er naar, dan lachen ze eens vriendelijk en lopen ze weg... Kortom, het is een vriendelijk, lachend volk!

9 november 2005

Na een dagje rondhangen en relaxen (met redelijke massages, we worden steeds kritischer)in Luang Prabang vonden we het vandaag tijd om weer wat te ondernemen. Met een minibus zijn we naar een prachtige waterval (Khuang Xy) op een uurtje rijden van Luang Prabang gereden waar we heerlijk hebben gezwommen.


Top 5 mooiste belevenissen tot nu toe:

1. De kajaktocht met geweldige uitzichten op de pieken in Vang Vieng (Laos).
2. De trekking in Khao Yai (Thailand).
3. De waterval in Luang Prabang (Laos).
4. Ons heerlijke balkonnetje aan de Mekong op Don Det (Laos).
5. De typisch Laotiaanse "bus"reis van de grens met Thailand naar Pakse: met z'n allen in de pick-up gepropt en die mensen maar lachen en aan ons plukken! (Laos).

Top 5 ergenissen tot nu toe:

1. De stomme Nederlandse met haar klagerige verhaal over de kajaktocht in Vang Vieng. Mens, wat zeur je toch! (Laos).
2. Het bed in het Sabaidy2 guesthouse in Pakse. Matras bestaand uit 3 delen, gelegen op een stuk spaanplaat van 2 mm dik (dun) met grote gaten erin waardoor we op hobbels en in deuken lagen (Laos).
3. Stelletje Amerikaanse toeristen die de ontzettend heerlijke nachtrust op Don Det tot 2 uur 's nachts verstoorden (Laos).
4. De Laotianen die aan de TV vastgeketend lijken. De hele dag hangen ze voor het ding en je moet ze er soms bijna afrukken om iets gedaan te krijgen (Laos).
5. Het zelfs voor Laotiaanse begrippen erg lange wachten op ons eten in Vang Vieng (Laos).


PS. Het is ontzettend gezellig met z'n vijven!