Aan de slag!

28 mei – 27 juni 2006

We vertrekken in een zeer volgeladen pick-up (3 man voorin, in de laadbak dozen met eten, een vriezer, een aantal zakken van 50 kg rijst, bouwmaterialen, jerrycans met een paar 100 liter benzine en daar ergens tussengepropt nog 4 mensen) naar de steiger vanaf waar we met de boot naar Pulau Bangka gaan. De boot is zo mogelijk nog voller dan de pick-up, want er zijn ook nog wat matrassen afgeleverd; we zullen dus goed slapen de komende weken! Het is ongeveer 3 kwartier varen. Eenmaal aangekomen is het bijna donker, dus de rondleiding moet tot de volgende dag wachten. 's Avonds is er wel electriciteit (generator), maar natuurlijk nog niet op het hele land, dat zo’n 500 bij 100 meter beslaat. Tot nu toe is er 1 bungalow gebouwd met 2 slaapkamers (in 1 slapen Owen en Ulva, in de andere wij), erg mooi, vooral de badkamer die half in de buitenlucht is gebouwd en een klein tuintje heeft. Verder staat er een watertoren, tijdelijke gebouwen voor de keuken en het personeel (zo’n 16 mensen) en er is een begin gemaakt met de steiger. Op 1 oktober is de officiele opening en voor die tijd moeten er nog een paar bungalows, het restaurant en een duikcentrum gebouwd worden. De steiger moet nog verder afgebouwd worden en er moet een boot gekocht worden die geschikt moet worden gemaakt voor duiktrips. Verder moet een groot deel van het land schoongemaakt en uitgedund worden (nu is het nog erg veel jungle). Nog een hoop werk wat betekent dat wij genoeg kunnen meehelpen. We steken vanaf de eerste dag de handen uit onze mouwen en gaan aan de slag. Remco helpt o.a. mee met het verder bouwen van de steiger. De planken hiervoor worden overigens zeer vakkundig op maat gezaagd door een man met een grote kettingzaag. Hij zaagt niet alleen de palmbomen om, maar maakt er vervolgens met zijn kettingzaag nette balken en planken van, allemaal ongeveer even dik. Stukje vakmanschap! Remco helpt ook mee met het bouwen van een nieuwe waterput (stenen en zakken cement sjouwen), het schuren van de nieuw gekochte boot en last but not least helpt hij mee met het op orde brengen van de financiele administratie en de planning voor de komende maanden. Hij geeft zelfs een spoedcursus economie. Rieneke heeft de eerste week veel gedaan om te zorgen dat het strand en het gebied voor de bungalow er netjes uitzagen, want er kwamen 3 Japanse gasten en het oog wil ook wat. Ze heeft ook een zitje met tafel van stompjes palmboom gemaakt, waar de Japanners dankbaar gebruik van maakten. Verder heeft ze veel geholpen bij het schuren en schilderen van de boot en bij het meedenken over het design en de inrichting ervan (samen met Remco) en het maken van ontwerptekeningen. Ook hebben we samen geprobeerd tips te geven over hoe bepaalde organisatie- en personeelsproblemen kunnen worden aangepakt. Met name over het motiveren van personeel, wat niet echt een drive lijkt te hebben om te werken. Dit lijkt een algemeen probleem te zijn onder de bouwers: ze werken wel goed, maar tonen niet echt initiatief. Ook lijkt het streven naar efficientie hier niet echt te bestaan. Zo wordt de maat opgenomen voor een plank, de maat wordt op de plank afgetekend, vervolgens wordt de plank 5-10 cm langer afgezaagd om ten slotte voor het plaatsen definitief op maat te worden gezaagd. Trouwens, de Nederlanders hebben hun sporen achtergelaten in de Indonesische bouwwereld: veel termen (beitel, schaaf, schop, moer en bout, enz.) zijn hetzelfde. Jammer genoeg zijn ze niet lang genoeg gebleven om ook de werking van de electrische varianten van apparaten uit te leggen. Het is niet altijd helemaal duidelijk hoe deze gebruikt moeten worden en als er bijvoorbeeld een schuurapparaat in het zand valt wordt het vrolijk in de zee ondergedompeld om af te spoelen...

Het werken is erg leuk om te doen en we vinden het dan ook helemaal niet erg om er van ’s ochtends tot ’s avonds mee bezig te zijn. Remco heeft ook nog een aantal keer gedoken natuurlijk, vooral toen de Japanse gasten (enorme duikfreaks!) er waren en daarna nog een paar keer met Owen en Ulva. Op 1 van de tochten komen ze onder water een 4 meter lange zeekoe tegen! Helaas had Remco de camera voor deze ene keer niet bij zich... Rieneke heeft nog een paar keer op het strand gelegen (samen met Dilli en Simba, de 2 honden op het eiland, erg druk op de handdoek). Aan het eind van ons verblijf gaan we nog met zijn vieren naar Tangkoko National Park waar we tijdens een avondwandeling spookbeestjes (Tarsirs) spotten: het kleinste aapje ter wereld met de bolste ogen. De volgende ochtend staan we voor dag en dauw op om een mooie wandeling door de jungle te maken en nog meer wildlife te zien (o.a. heel veel neushoornvogels en een cuscus, soort beer). De laatste 2 dagen op het eiland doen we het rustiger aan en relaxen wat meer. Na precies een maand nemen we afscheid van iedereen na een leuke avond met het personeel, een groot vuur en heerlijk eten. Het was erg leerzaam, leuk en gezellig en we zijn heel erg benieuwd hoe het de komende maanden gaat. Owen en Ulva: hou ons op de hoogte en veel succes en plezier!

27 juni – 1 juli 2006

Eigenlijk wilden we nog naar centraal Sulawesi reizen, maar aangezien het nu piekseizoen is (2 weken lokale vakantie) is het erg moeilijk om vluchten te boeken en met de bus reizen is niet veilig (onrustig gebied) of erg lang en dat zien we niet meer zo zitten. We besluiten daarom om de eerst mogelijke vlucht naar Bali te boeken vanaf waar we over 3 weken al een ticket hebben terug naar Maleisie. Na nog 3 dagen Manado (wandelen en shoppen) vliegen we op 30 juni naar Denpassar vanaf waar we meteen doorreizen naar Ubud. We zijn hier een paar jaar geleden ook al geweest, maar het is een erg mooie en relaxte plaats met heel veel mooie kunstwinkeltjes, barretjes en restaurantjes, omgeven door rijstvelden. De komende dagen blijven we hier om te wandelen, te relaxen en happy hour cocktails te drinken!